دانلود نمونه سوالات آیین نامه راهنمایی و رانندگی 95 با جواب +pdf
دانلود رایگان کتاب مهارت های هفت گانه کامپیوتر ICDL
آموزش خرید و دانلود از سایت
 

تحقیق درباره راهکارهای افزايش رفتار مطلوب در كودك (فنون اصلاح رفتار) + doc

فنون اصلاح رفتار کودک

تحقیق درباره راهکارهای افزايش رفتار مطلوب در كودك (فنون اصلاح رفتار) :

در این مطلب یک عدد تحقیق رشته روانشناسی با عنوان راهکارهای افزايش رفتار مطلوب در كودك با فرمت ورد و ۱۶ صفحه ای را برای دانلود شما آماده کردم

امیدوارم برای شما مفید واقع بشه

راهکارهای افزايش رفتار مطلوب در كودك :

با استفاده از روشهای تغییر رفتار و رفتاردرمانی، والدین می‌توانند مجموعه‌ای از فنون یادگیری را كه هدف آن اصلاح رفتار، افزایش رفتار مطلوب، كاهش رفتار مطلوب و حذف رفتار نامطلوب است را در مورد فرزندان خود به كار بندند،

معمولا خانواده‌ها در برخورد با فرزندانشان با مشكلات متعددی مواجه هستند. مشكلاتی از قبیل: پرخاشگری، بی‌نظمی، بدغذایی، بدخوابی و … .

رفتار‌درمانی از تكنیك‌هایی است كه برای مواجه با این مشكلات و فائق آمدن بر آنها كاربرد بالایی دارد.

این تكنیك‌ها به دلیل سهولت به كارگیری و اثرمندی بالا، موجب می‌شوند تا والدین به طریقه مناسب و صحیح بتوانند مشكلات رفتاری فرزندانشان را برطرف كرده و رفتارهای نامطلوب آنها را به سمت رفتارهای مطلوب سوق دهند.

با استفاده از روشهای تغییر رفتار و رفتاردرمانی، والدین می‌توانند مجموعه‌ای از فنون یادگیری را كه هدف آن اصلاح رفتار، افزایش رفتار مطلوب، كاهش رفتار مطلوب و حذف رفتار نامطلوب است را در مورد فرزندان خود به كار بندند، لذا بهتر است كه ابتدا نوع رفتار و رفتار هدف مشخص شده و سپس راه حل مناسبی برای تغییر رفتار تعیین گردد.

راهکارهای افزايش رفتار مطلوب در كودك

افزایش رفتار صحیح و مطلوب:

در برخی موارد دیده شده‌است كه كودك رفتاری را آموخته است اما به حد كافی آن رفتار را تكرار نمی‌كند. برای مثال كودكی را در نظر بگیرید كه مشق نوشتن، غذا خوردن و سلام كردن را آموخته است اما به میزان كافی و مطلوب این رفتارها را انجام نمی‌دهد.

در این موارد می‌توان به یكی از روشهای ذیل عمل كرد:

الف: تقویت مثبت:

در تقویت مثبت زمانی كه رفتار مطلوب را در كودك مشاهده كردیم، محركی را كه برای كودك مطلوب است ارائه می‌كنیم. برای مثال از تشویق، جایزه دادن، لبخند زدن، توجه كردن، در آغوش گرفتن و … استفاده می‌نماییم.

تقویت مثبت یكی از بهترین روشها برای افزایش رفتار مطلوب است، اما چیزی كه در اینجا اهمیت دارد نوع تقویتی است كه به كودك ارائه می‌شود. ممكن است برخی از محرك‌ها برای كودكی تقویت‌كننده باشند حال آنكه برای كودكی دیگر تقویت كننده نباشند. برای مثال ممكن است كه انواع خوراكی‌ها برای كودكی خوشایند بوده، در صورتی كه كودكی دیگر هیچ گونه تمایلی به خوراكی نداشته باشد. بنابراین باید توجه داشته باشیم محركهای خوشایند كودكمان را شناسایی كرده و در موارد مناسب به كار بندیم.

مورد دیگری كه باید در نظر گرفت، تعداد و زمان ارائه تقویت كننده است. تقویت مداوم و زیادی از حد برای هر نوع فعالیتی كه كودك انجام می‌دهد باعث می‌شود كه كودك رشوه گیر و پرتوقع بارآمده و علاوه بر آن خودجوشی و خودانگیختگی‌اش از بین برود.

بنابراین بهتر است كه برای ارائه تقویت مثبت به ترتیب ذیل عمل نماییم:

رفتاری كه قصد افزایش آن را داریم شناسایی كنیم.

در ابتدای اجرای برنامه تغییر رفتار، در مقابل هر رفتار مطلوب، كودك را تقویت نماییم.

زمانی كه رفتار مطلوب افزایش پیدا كرد، به مرور تعداد تقویت‌ها را كاهش دهیم.

در نهایت بعد از مدتی كه رفتار به طور كامل و مداوم انجام شد، تقویت را حذف كنیم.

مثال: كودكی را در نظر بگیرید كه فقط در برخی موارد سلام می‌كند. هدف ما این است كه كودك رفتار سلام كردن را افزایش دهد. لذا در ابتدای امر، در هر زمانی كه سلام كرد او را تقویت می‌كنیم.حال ممكن است كه این تقویت بصورت بوسیدن، تحسین كردن، لبخند زدن و … باشد. بعد از مدتی تنها در بعضی موارد او را تقویت كرده و در نهایت تقویت را حذف می‌كنیم تا رفتار بصورت درونی و خودانگیخته انجام شود.

موارد دیگری كه باید در مورد تقویت مثبت در نظر داشته باشیم به شرح ذیل هستند:

همیشه از یك نوع تقویت كننده خاص استفاده نكنیم چرا كه اثربخشی آن به مرور زمان از بین خواهد رفت.

تنها در صورتی رفتار را تقویت نماییم كه پیشرفتی در رفتار مشاهده كنیم. در غیر این صورت رفتار نامطلوب كودك نیز تقویت خواهد شد.

تقویت باید بلافاصله بعد از ارائه رفتار مطلوب صورت گیرد چرا كه اگر تاخیری در ارائه تقویت انجام شود تاثیر اندكی در افزایش رفتار مناسب خواهد داشت. این حالت در مورد كودكان خردسال اهمیت بیشتری دارد.

 

ب) تقویت منفی:

در این روش، در صورت ارائه رفتار مطلوب از جانب كودك، محركی كه برای او نامطلوب و آزار دهنده است را حذف می‌كنیم.

مثال: كودكی را در نظر بگیرید كه برای جلب توجه و اینكه او را در آغوش بگیرند، جیغ و داد راه انداخته و گریه می‌كند. در صورتی كه والدین كودك در این زمان به خواسته او توجه كنند این رفتار كودك تقویت خواهد شد و در موارد مشابه تكرار خواهد گردید.

حال اگر در این زمان به كودك بی‌توجهی كنند، رفتار كودك به مرور از بین خواهد رفت چرا كه متوجه می‌شود این روش برایش كارساز نبوده است.

در این صورت اگر والدین در زمانی كه كودك رفتار مطلوبی از خود نشان داد، او را در آغوش بگیرند و به او توجه كنند (عدم توجه را حذف كنند)، رفتار مطلوب جایگزین رفتار نامطلوب خواهد شد.

روش‌های ایجاد رفتار مطلوب:

روش‌های ایجاد رفتار مطلوب زمانی به كار می‌رود كه كودك رفتاری را نیاموخته باشد و ما در صدد باشیم تا این رفتار را به او بیاموزیم. مانند: آموزش توالت، غذا خوردن و … كه برای این كار می‌توانیم از روش‌های ذیل استفاده نماییم.

الف) قرار دادن الگو یا سرمشق اجتماعی:

والدین بهترین الگو و سرمشق برای كودكانشان هستند، چرا كه كودكان در بسیاری از موارد از والدین خود تقلید می‌كنند. چنانچه كودكی شاهد دروغ گفتن پدر خود باشد چه بسا در موارد مشابه دست به دروغ گفتن بزند.بنابراین همان مقدار كه مشاهده رفتار مطلوب در رفتار كودك موثر خواهد بود، مشاهده رفتار نامطلوب نیز در رفتار او اثر خواهد داشت. بنابراین یكی از بهترین روش‌ها برای ایجاد رفتار مناسب (آموزش رفتار مناسب) همراه شدن والدین با كودك است كه در این صورت می‌توان برای تحكیم این رفتار آموخته شده از تقویت‌كننده‌ها استفاده كرد.

 

مثال: در صورتی كه والدین بخواهند رفتار مسواك زدن را به كودك خود بیاموزند می‌توانند در ابتدا برای انجام این عمل با كودك خود همراه شوند و بعد از اینكه كودك این عمل را آموخت، جهت تحكیم آن از روش‌های تقویت كه شرح‌آن آمد استفاده نمایند.

مورد دیگری كه باید در نظر داشته باشیم این است كه برای الگو قرار دادن، داستان‌ها و افسانه‌ها نیز تاثیر به سزایی در رفتار كودك خواهند داشت. با شنیدن داستان‌ها كودكان با شخصیت‌ اصلی داستان همانند سازی كرده و رفتارهای او را می‌آموزند.

علاوه بر داستانها، فیلم‌ها و كارتونهایی كه كودكان مشاهده می‌كنند و همچنین بازیهای كامپیوتری كه انجام می‌دهند نیز بر عملكرد و رفتار آنها بی‌اندازه موثر است. لذا انتخاب داستانها، كارتونها، فیلمها و بازیهای كامپیوتری مناسب برای كودك از اهمیت به سزایی برخوردار است.

 

ب) شكل‌دهی گام به گام رفتار:

در این روش، رفتار هدف به بخشهای كوچك‌تری تقسیم شده و هر بخش برای تثبیت شدن تقویت می‌گردد. در اینجا والدین برای تقویت كردن نباید منتظر بمانند كه رفتار بطور كامل نمایان شود. حتی در برخی موارد می‌بایست رفتاری را كه كاملا درست نیست تقویت كرد. این روش برای استفاده مناسب از توالت بسیار موثر است.

مثال: برای آموزش استفاده از توالت در ابتدا به محض اینكه كودك اعلام كرد كه آماده رفتن به توالت است حتی اگر پوشك خود را كثیف كرده بود، تقویت می‌شود. بعد از اینكه این رفتار به طور كامل شكل گرفت و كودك در هر نوبت اعلام كرد كه آماده رفتن به توالت است، تقویت را كاهش داده و در نهایت حذف می‌كنیم و تنها در صورتی كه كودك زمان توالت رفتن خود را اعلام كرد و پوشك خود را كثیف نكرده بود، او را تقویت می‌‌نماییم. این مراحل را تا جایی ادامه می‌دهیم كه رفتار به طور كامل شكل بگیرد. البته باید توجه داشته باشیدكه در پایان، زمانی كه كودك كاملا آموزش دید، تقویت به مرور و به طور كامل حذف گردد تا رفتار بصورت خودانگیخته صورت گیرد.

 

ج) نشان دادن علامتی برای رفتار مطلوب:

نشان دادن علامت برای انجام رفتار مطلوب یكی از روش‌هایی است كه كارایی بسیار بالایی دارد. به وسیله این روش جهت یادآوری به كودك قبل از اینكه رفتاری را انجام دهد، علامتی را نشان می‌دهیم. بدین ترتیب دیگر از گفتار برای تاكید به كودك جهت انجام رفتار مورد نظر استفاده نمی‌كنیم. مزیت این روش بر گفتار این است كه اگر از گفتار استفاده كنیم حالتی مانند غر زدن پیش‌ خواهد آمد و در مواردی كودك آزرده خواهد شد، درصورتی كه استفاده از علایم از آنجایی كه حالتی مانند بازی دارد، كودك را مشتاق به انجام رفتار مورد نظر می‌‌نماید.

مثال: كودكی را در نظر بگیرید كه قبل از غذا خوردن دستهای خود را نمی‌شوید. قبلا به او آموخته‌ایم كه قبل از خوردن غذا باید دستهای خود را بشوید، اما گاها كودك این رفتار را فراموش می‌كند. در این هنگام هر روز در كنار ظرف غذای او برچسبی به نشانه شستن دست می‌چسبانیم تا كودك به محض دیدن آن به یاد شستن دستهایش بیافتد.

كاهش و حذف رفتار نامطلوب در کودکان

در برخی موارد كودكان دارای رفتارهای نامطلوبی مانند: نخوردن غذا، صحبت كردن در میان صحبت دیگران، بی‌نظمی و … هستند كه بهتر است برای از بین بردن این نوع رفتارها با توجه به شرایط یكی از روشهای ذیل را انتخاب كنیم.

الف) روش آستانه:

در این روش محرك ناخوشایند كه موجب رفتار نامطلوب می‌گردد تا حدی به كودك ارائه می‌گردد كه رفتار نامطلوب ظاهر نشود.

 

مثال: كودكی را تصور كنید كه دارو یا غذای مخصوصی (محرك ناخوشایند) را نمی‌خورد و اگر از او بخواهیم كه این كار را انجام دهد شروع به گریه و زاری (رفتار نامطلوب) می‌كند. در این زمان باید ارائه دارو یا غذا به كودك را از كمترین حد شروع كرده و سپس به مرور زمان میزان آن را افزایش دهیم، به نحوی كه كودك آزرده نگردد.

 

ب) روش محروم كردن:

در این روش محركی را كه برای كودك خوشایند است در زمان انجام عملی نامطلوب حذف می‌كنیم.

بسیاری از والدین با این روش آشنا هستند و در بسیاری موارد از آن استفاده می‌نمایند چرا كه نتیجه خوبی به‌دست آورده‌اند.

 

مثال: كودكی بر خلاف وظیفه‌ای كه در انجام تكالیفش دارد، این كار را انجام نمی‌دهد. اگر والدین او بعداز ظهر كه كودك باید برنامه مورد علاقه‌اش را در تلویزیون ببیند به او اجازه این كار را ندهند، از روش محروم كردن استفاده نموده‌اند.

 

توجه: اگر از روش محروم كردن استفاده كردید (اجازه دیدن تلویزیون را ندادید)، تا زمانی كه كودك رفتار مطلوب را انجام  نداد به او اجازه این كار را ندهید چرا كه كودك یاد می‌گیرد كه اگر الان تلویزیون تماشا نكرد تا ساعاتی دیگر والدین او این موضوع را فراموش كرده و او می‌تواند مجددا به محرك خوشایند دست یابد. بنابراین روش محروم كردن اثر خود را از دست خواهد داد.

 

ج) تنبیه:

تنبیه از نامطلوب‌ترین روشهایی است كه برای تغییر رفتار استفاده می‌شود. تنبیه زمانی اتفاق می‌افتد كه كودك رفتار نامطلوبی انجام داده و در مقابل، محرك ناخوشایندی از سوی والدین دریافت می‌دارد.

باید توجه داشته باشید كه تنبیه عوارض جانبی زیادی دارد، لذا تا حد امكان از انجام دادن آن باید خودداری كرد و به ازاء آن از روش محروم كردن استفاده نمود.

تنبیه تنها یك پاسخ دارد: “دیگر این كار را انجام نده”. در حالی كه پاسخی جایگزین برای آن را ندارد. یعنی به كودك نمی‌آموزد كه اگر این كار را انجام ندادی چه كار دیگری باید به جای آن انجام دهی. به‌علاوه اینكه در تنبیه كودك حالت نفرت و انزجار پیدا می‌كند و ممكن است از محیطی كه در آن تنبیه شده‌است(مانند: مدرسه یا خانه) و فرد تنبیه كننده (مادر، معلم) فراری شود و در نهایت اینكه ممكن است تنبیه منجر به انجام رفتار پرخاشگرانه‌ای از سمت كودك گردد كه از رفتار اولیه ناخوشایندتر است.

البته باید در نظر داشت كه همیشه تنبیه مضر نیست و می‌تواند در برخی موارد مفید نیز باشد، اما باید در نظر داشت زمانی كه از تنبیه استفاده می‌كنیم حتما رفتار مطلوب در مقابل رفتار نامطلوب را هم تشویق نماییم.

روش‌های نگهداری رفتار:

در نظر داشته باشید كه ممكن است كودكی رفتاری را آموخته باشد و آن را به طور صحیح انجام دهد. در اینجا لازم است كه والدین برخوردی موثر با این رفتار كودك داشته باشند تا مبادا زمانی از بین برود.

برای مثال كودكی را در نظر بگیرید كه این رفتار را آموخته است كه در میان صحبت دیگران حرف نزند. حال اگر والدین به او توجهی نكنند و به او اجازه صحبت كردن ندهند بعد از مدتی كودك به رفتار اولیه خود یعنی صحبت كردن در میان صحبت دیگران دست خواهد زد.

لذا لازم است كه والدین از انواع روش‌های تقویت برای حفظ و نگهداری رفتار كودك استفاده كنند.

در ادامه یکی از رفتارهای بد کودکان را بطور کامل مورد بررسی قرار میدهیم

بدغذایی کودکان و راهکارهای  مقابله با آن

تصور ذهنی ما درباره کودکان این است که همه آنها به طور ذاتی و طبیعی باید به غذا خوردن علاقه داشته باشند و زمانی که گرسنه شوند به راحتی سر سفره یا میز بنشینند تا غذایشان را بخورند اما حقیقت این است که برخی از کودکان برای این که به اندازه ای کافی غذا بخورند. نیاز به کمک والدین دارند. در واقع مشکل تغذیه و بدغذایی کودکان، مشکل شایع و نگران کننده ای برای والدین است.

راهکارهای افزايش رفتار مطلوب در كودك

دلایل بدغذایی کودکان

ابتدا باید علت بدغذایی یا کم خوراکی کودک خود را بفهمیم. برای فهم علت، زیاد راه دوری نروید، علت را عموما در رفتار و شیوه های فرزندپروری خود راحت تر می توانید پیدا کنید. در واقع به غیر از علت بیمار بودن کودک، مانند عفوت مجاری ادراری یا بیماری های دیگر، که می تواند بر تغذیه کودک تاثیر منفی بگذارد، سایر علل به مسائل والدینی مربوط می شود.

 

برای آنکه کمی در این زمینه کمک تان کرده باشیم، در ادامه، به ذکر چند نوع رفتارها، که گرایش به کم اشتهایی را در کودک افزایش می دهد، اشاره می کنیم:

۱- مادر یا دیگر مراقبین کودک به دفعات از غذا به عنوان ابزاری برای تنبیه کودک استفاده می کنند. مثلا او را مجبور می کنند غذایی را که دوست ندارد بخورد، کودک نیز این عمل را می آموزد و لجبازی خود را از طریق غذا نخوردن نشان می دهد.

 

۲- به ساعات غذا خوردن اهمیت داده نمی شود. رعایت دقیق ساعت غذا خوردن و داشتن برنامه غذایی، به کودک اهمیت خوردن غذا را نشان می دهد.

 

۳- سخت گیری بیش از حد در آداب تغذیه نیز غذا خوردن را در ذهن کودک تبدیل به عملی ملال آور می سازد. تا حدودی طبیعی است غذا از قاشق کودک بریزد یا تمایل داشته باشد از غذایی بیشتر و از غذایی دیگر کمتر بخورد، بنابراین نباید حتما اصرار داشت هر آنچه و به هرگونه که والدین می پسندند کودک نیز به همان طریق عمل کند.

۴- وقتی غذاخوردن در محیطی به دور از آرامش و همراه با کشمکش والدین با یکدیگر انجام می شود. در این هنگام نمی توان انتظار داشت کودک به حضور در این موقعیت تمایلی نشان دهد. زیرا وقت غذا خوردن، برای او همیشه تداعی کننده مشاجرات والدین خواهد بود.

۵- برخی مادران بیش از حد نگران غذا خوردن کودک هستند.

هنگامی که مادر آن به صورت افراطی نسبت به تغذیه کامل کودک اظهارنگرانی می کنند، معمولا با قاشق و ظرف غذا به دنبال کودکان راه می افتند و تصور می کنند با این عمل تغذیه کامل و مورد نظرشان امکانپذیر است؛ حال آنکه اصرار بیش از حد به غذا خوردناشتیاق کودک را از میان می برد و کودک از غذا به عنوان شیوه ای برای جلب توجه استفاده می کند.

 

۶- بی توجهی به استقلال طلبی کودک.

مخالفت در امر غذا خوردن می تواند نوعی میل به استقلال در کودک باشد، یعنی کودک دوست دارد خودش غذا بخورد و قاشق را به دست بگیرد و اگر مادر روی تمیزی و پاکیزگی بیش از حد تمرکز کند یا وسواس داشته باشد مبادا لباس های کودک کثیف شود یا غذا را روی زمین بریزد؛ یک کشمکش قدرت بین مادر و کودک به وجود می آید. از یک طرف مادر می خواهد کنترل اوضاع را به دست بگیرد و خودش به کودک غذا بدهد و از طرف دیگر کودک اصرار دارد خودش کارهایش را انجام دهد.

 

توصیه هایی برای والدین

نکته مهم این است که اگر فرزند شما به راحتی غذایش را می خورد و به غذ خوردن علاقه نشان می دهد، یا در وزن و قد مشکلی ندارد، لازم نیست از روش های زیر استفاده کنید اما در صورتی که کودکی دارید که اگر او را رها کنید به اندازه کافی غذا نمی خورد یا نمی توانید او را تنها برای خوردن غذا یک جا بنشانید، این راه ها به کارتان خواهد آمد.

 

ابتدا از روش نادیده گرفتن استفاده کنید.

اگر فرزندتان ناگهان علاقه اش را به غذایی از دست می دهد و از خوردن آن امتناع دارد، به این موضوع توجهی نکنید. اجازه دهید آنچه دوست دارد، بخورد و آنچه را نمی خواهد، نخورد و پس از اتمام زمان غذا خوردن، ظرف غذایش را بدون هیچ اشاره و اهمیتی بردارید. اگر مشخص کرد از کدام ماده غذایی بدش می آید، در حالی که قبلا آن را می خورده است، حساسیت نشان ندهید و چند روز بعد دوباره آن ماده را در غذا بریزید. احتمالا غذایش را می خورد چون می داند علاقه نداشتن او توجه کسی را جلب نکرده و باید به دنبال راهی دیگر برای جلب توجه باشد.

 

بد غذایی را برای بچه ها تبدیل به سلاح نکنید.

مورد دیگری که باید به آن دقت کنید این است که در حضور کودک با دیگران درباره بدغذایی او یا کودکان دیگر صحبت نکنید، با این کار او را در این مورد حساس خواهید کرد. بچه ها از این که مرکز توجه شما و صحبت هایتان باشند لذت نمی برند و ممکن است برای این منظور درباره غذا خوردن بازی دربیاورند و شما ناچار شوید از این شیوه و نگرانی به عنوان ابزار و سلاحی برای تحت فشار قرار دادن کودک استفاده کنید. همچنین سعی کنید هیچ وقت کار را به آنجا نرسانید که او حس کند شما برای غذا خوردن او باید دنبالش بدوید.

 

حس مشارکت کودک را در غذا خوردن تقویت کنید.

در هنگام تهیه غذا، می توانید مشارکت فرزند خود را، هر چند کم، به کار گیرید تا احساس مثبتی نسبت به تهیه غذا در او ایجاد کنید. برای کودک بشقاب، کاسه و لیوان مخصوص به خودش بخرید. بهتر است او را هم همراه خود ببرید و اجازه دهید خودش ظرف هایش را انتخاب کند. همچنین می توانید برای خرید مواد غذایی، به خصوص آنهایی که کودک می خورد، از او کمک بگیرید و اجازه دهید او هم انتخاب کند.

 

زمان غذا خوردن را مفرح کنید.

برای ایجاد شادی و نشاط و ایجاد احساسات مثبت در کودک به هنگام غذا خوردن می توان از روش های مختلفی استفاده کرد. برای مثال می توانید یکی دوتا از عروسک هایش را کنار او بنشانید و با اجرای یک نمایش غذای کودک را به او بدهید؛ یا اینکه برای فرزندتان نقاشی بکشید. عکس خودش را بکشید و با خوردن هر قاشق یکی از اعضای آن را کامل کنید. مثال دیگر برای مفلرح کردن غذا خوردناین است که هنگام غذا دادن به کودکتان برایش قصه بگویید یا کتاب بخوانید؛ می توانید خاطره ای که کودک آن را دوست دارد، مثل رفتن به پارک، برایش بازگو کنید.

 

غذا خوردن کودک در جمع همسالان را تقویت کنید.

وقتی بچه ها با هم هستند بهتر غذاغ می خورند. اگر فرزند شما در حال بازی کردن با دوستانش است، از آنها بخواهید همه برای غذا خوردن بیایند یا اینکه غذای شان را به محل بازی شان ببرید. یا در این زمان شرایطی را فراهم کنید که فرزند شما با کودکی که اشتهای خوبی دارد و خوب غذا می خورد، همراه شود. بچه ها معمولا از هم تقلید می کنند.

ممکن است فرزند شما هم برای امتحان کردن غذا تشویق شود. در این راستا می توانید از کودک خود یا بچه های دیگر هنگام خوردن غذا فیلم بگیرید و بعضی وقت ها این فیلم را برای فرزندتان بگذارید تا او به خوردن غذا تشویق شود.

 

به ترجیجات غذایی کودکان خود اهمیت دهید

هر گاه متوجه شدید دلیل علاقه نداشتن به غذای خاص، طعم و مزه غذا نیست و فقط احساس نامطلوب غذا در زبان و دهان است، شیوه تهیه را عوض کنید. برای مثال اغلب کودکان به هویج خام بیشتر از پخته علاقمندند یا سیب زمینی سرخ کرده را به آب پز ترجیح میدهند.

نوعی را که دوست دارد، برای او تهیه کنید. برخی از مواد غذایی نیز برای کودک، حداقل تا سنین خاصی بسیار بدطعم هستند، برای جبران می توان از مواد غذایی مغذی تری استفاده کرد اما کودک را مجبور به خوردن آن نوع ماده غذایی خاص نکنید.

راهکارهای افزايش رفتار مطلوب در كودك

در تهیه غذا سلیقه به خرج دهید

حتما در نحوه غذا دادنبه کودک خود و نیز طعم ورنگ و ظاهرا غذا دقت کنید. در درجه اول باید غذا دقت کنید. در درجه اول باید غذایی را برای او تهیه کنید که او را تحریک کند؛ برای مثال اگر غذای رنگی برایش جذابتر است، غذاهایی با رنگ های متنوع برای او تهیه کنید.

همچنین غذا را به نوعی شکل بدهید که او دوست دارد. غذاها به شکل انگشتی، رنگی و جذاب برای کودکان مطلوب هستند. مثلا بیشتر بچه ها فرم پیتزا را خیلی دوست دارند یا اینکه دوست دارند غذا را در دست بگیرند و بخورند.

 

الگوی سالم تغذیه را مد نظر داشته باشید.

یکی از چیزهایی که مانع خوردن غذا یا میان وعده های مغذی در بچه ها می شود، خوردن تنقلات است؛ بهتر است تا حد امکان از خرید و نگهداری اینگونه تنقلات خودداری کنید. همچنین به یاد داشته باشید مادر، پدر یا خواهر و برادر بزرگتر بهترین الگو و راهنما برای کودکان هستند. فرزند شما غذاهایی را خواهد خورد که شما می خورید، نه آنهایی که به او می گویید بهتر است بخورد. پس سعی کنید همیشه مواد غذایی مفید خریداری کنید و رژیم غذایی سالم و متناسبی داشته باشید.

 

در زمینه غذا خوردن هم قاطع باشید.

نگران نباشید و باور کنید فرزند شما با یک وعده غذا نخوردن آسیب نمی بیند، یا سوءتغذیه نمی گیرد. پس باقیمانده غذایش را نخورید یا به او شکلات و بیسکویت ندهید، چون باید بداند اگر غذایش را نخورد، چیز دیگری به جای غذا به او داده نخواهد شد. فقط در هنگام غذا خوردن سایر اعضای خانواده به او چند گزینه پیشنهاد دهید، آن هم پیشنهادهای کم زحمت! یعنی اگر غذا سوپ بود و کودک شما دوست نداشت، می توانید خوردن نان و پنیر را به او پیشنهاد دهید اما به پختن یک غذای دیگر مشغول نشوید، در این صورت کودک یا انتخاب ساده دوم را می پذیرد یا پیامد بدغذایی خود یعنی گرسنگی را تحمل می کند.

 

از کمک تخصصی غافل نشوید.

اگر کودکتان به شدت بدغذاست یا غذا نمی خورد، و همچنین با راهکارهای فوق، تغییری در او حاسل نشد، باید او را نزد متخصص کودک یا کارشناس تغذیه ببرید؛ پس از بررسی های لازم و رد احتمالات جسمی، در صورت نیاز، نزد روان شناس نیز ببرید.

منابع :

وب سایت  www.asriran.com

وبسایت  www.seemorgh.com

وب سایت ویکی پدیا فارسی

 

تحقیق درباره راهکارهای افزايش رفتار مطلوب در كودك را از لینک زیر دانلود کنید :


 

نام فایل : تحقیق درباره راهکارهای افزايش رفتار مطلوب در كودك

فرمت فایل دانلودی :  doc.

تعداد صفحات : ۱۶

حجم فایل : ۱۴۱ کیلوبایت

قیمت : ۱۰۰۰ تومان

دانلود پس از پرداخت از لینک زیر

توجه : لطفا آدرس ایمیل را به درستی وارد نمایید

RIAL 10,000 – خرید

 

کافی نت سایه روشن یزد

در cloob.com به اشتراک بگذارید داغ کن - کلوب دات کام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 + 11 =