دانلود نمونه سوالات آیین نامه راهنمایی و رانندگی 95 با جواب +pdf
دانلود رایگان کتاب مهارت های هفت گانه کامپیوتر ICDL
آموزش خرید و دانلود از سایت
 

بررسی بازار کار در ایران (تحقیق آماده با فهرست مطالب و منابع با فرمت ورد doc)

بازار کار در ایران

تحقیق درباره بررسی بازار کار در ایران

فهرست مطالب تحقیق درباره بررسی بازار کار در ایران :
چالش‌های بازار کار ایران                       ۱
جمعیت شاغل                                     ۴
بیكاری و ویژگی‌های آن                        ۶
توزیع بیكاری بر حسب سن                   ۷
توزیع بیكاری‌                                         ۷
سایر شاخص‌های بازار کار                    ۸
اوج‌گیری مشکلات در بازار کار               ۸
نتیجه گیری و پیشنهاد                         ۹
منابع :                                               ۱۱

بازار کار در ایران

 

بازار کار در ایران

بازار کار در ایران :

چالش‌های بازار کار ایران

نرخ بیکاری یکی از مهم ترین شاخص های اقتصادی اجتماعی در هر کشوری محسوب می شود که از یکسو نشان دهنده وضعیت رکود یا رونق اقتصادی و از سوی دیگر نشان دهنده میزان تحرک وسلامت جامعه یا یأس و بیماری یک جامعه است.

به عنوان مثال شیوع انواع بزهکاری، طلاق، افزایش سن ازدواج، اعتیاد، قاچاق و مهاجرت های ملی و منطقه ای که بخش عمده ای از آن ناشی از بیکاری جوانان است، تهدیدات جدی اجتماعی، اقتصادی و سیاسی را برای هر کشوری به دنبال خواهد داشت.

برخی از کارشناسان بازار کار پیش‌بینی می‌کنند در سال‌های آینده، با ورود بیش از چهارمیلیون فارغ‌التحصیل دانشگاهی به بازار کار، مساله‌ای جدی به‌شکل افزایش شدید شمار بیکاران بروز خواهد کرد. ولی اگر به شاخص‌های جمعیت و جمعیت فعال دقت شود، مشخص می‌شود بازار کار ایران هم‌اکنون در وضعیت خاص قرار دارد. این مساله به دلایل گوناگون، در نرخ بیکاری انعکاس نیافته؛ ولی در سایر شاخص‌ها به وضوح نمایان است.

 

کاهش نرخ بیکاری در فاصله تابستان ۱۳۹۲ تا تابستان ۱۳۹۳: براساس نتایج طرح نمونه‌گیری اشتغال و بیکاری که در هر فصل از سوی مرکز آمار ایران انجام می‌شود، نرخ بیکاری در تابستان سال۱۳۹۳ نسبت به دوره مشابه سال قبل، حدود یک‌درصد کاهش یافته و از ۴/۱۰ به ۵/۹درصد رسیده و شمار بیکاران نیز از ۶/۲ به ۳/۲میلیون‌نفر تنزل پیدا کرده است. ظاهرا کاهش نرخ بیکاری علامت خوبی از بهبود شرایط بازار کار است؛ ولی بررسی دیگر آمارها و مشاهده سایر شاخص‌ها این خوش‌بینی را تایید نمی‌کند.

تحولات جمعیت فعال: وضعیت نامطلوب اقتصادی ایران از سال ۱۳۸۷ تاکنون، بیشترین تاثیر را در تحولات جمعیت فعال داشته است. با کاهش آهنگ رشد و بروز کسادی در بخش‌های مختلف اقتصاد ایران، تقاضا برای نیروی کار از سال ۱۳۸۷ آهنگ نزولی به خود گرفته و نرخ بیکاری، به‌ویژه در میان جوانان و زنان، افزایش یافته است. شواهد تجربی نشان می‌دهد که در اکثر کشورهای صنعتی و در حال توسعه، زنان و جوانان، نیروی کار درجه دوم به شمار می‌آیند که در دوره‌های رونق، جذب می‌شوند و با بروز کسادی، به‌سرعت کار خود را از دست می‌دهند. در ایران نیز مشابه همین وضع وجود دارد. براساس باورهای فرهنگی، انتظار می‌رود مردان بزرگسال شاغل باشند ولی اشتغال زنان ضروری نیست. بنابراین زنان تحصیل‌کرده، اگر پس از مدتی جست‌وجو برای یافتن شغل ناامید شوند و در هفته منتهی به سرشماری در جست‌وجوی کار نبوده باشند، در زمره افراد غیرفعال و عموما خانه‌دار، به شمار می‌آیند.

 

بنابراین زنان تحصیل‌کرده غیرشاغلی که خواستار فرصت‌های شغلی هستند، چنان‌چه فعالانه در جست‌وجوی شغل نباشند، غیرفعال به شمار می‌آیند. در مورد دانش‌آموزان و دانشجویان نیز وضعیت مشابهی وجود دارد. اگر به‌طور مثال در فصل تابستان بتوانند کار موقتی پیدا کنند، موقتا بر شمار جمعیت فعال افزوده می‌شوند وگرنه، در طرح نمونه‌گیری در زمره جمعیت غیرفعال، شاغل به تحصیل، به شمار می‌آیند.

 

همان‌گونه که در جدول شماره‌یک مشاهده خواهید کرد، در تابستان سال۱۳۹۲، ۸/۲۴میلیون‌نفر در بازار کار حضور داشته‌اند که در تابستان سال۱۳۹۳ از شمار جمعیت فعال، یک‌میلیون‌نفر کاسته شده و به ۸/۲۳میلیون‌نفر رسیده است.

 

نظر به اینکه جمعیت بالای ۱۰سال کشور در طول سال‌های ۹۳-۱۳۹۲ بیش از ۷۰۰هزارنفر افزایش یافته است، کاهش یک‌میلیون‌نفری جمعیت فعال با ساختار سنی جمعیت قطعا ارتباطی ندارد. هرچند بازنشستگی‌ها و بازخرید‌های زودتر از موعد، از علل کاهش جمعیت فعال است ولی نمی‌تواند کاهش شدید جمعیت فعال را کاملا توضیح دهد. تابستان امسال فرصت شغلی برای جوانان و زنان به نحو چشم‌گیری کمتر از تابستان گذشته بوده و به همین دلیل شمار کثیری از زنان تحصیل‌کرده و دانش‌آموزان و دانشجویانی که علاقه‌مند بوده‌اند در تابستان کار کنند، در زمره افراد غیرفعال به حساب آمده‌اند؛ به عبارت دیگر، این گروه از شمار بیکاران آشکار، خارج شده و به جرگه بیکاران پنهان پیوسته‌اند. اگر فرصت‌های شغلی افزایش یابد، به سرعت جمعیت غیرفعال وارد بازار کار خواهد شد.

 

با توجه به سیال‌بودن بخش بزرگی از جمعیت بالقوه فعال بالای ۱۰سال میان خانه‌دار، محصل و شاغل، به نظر می‌رسد یک‌میلیون‌نفری که در فاصله تابستان ۱۳۹۲ تا تابستان ۱۳۹۳ از بازار کار خارج شده، به دو گروه خانه‌دار و شاغل‌به‌تحصیل پیوسته است. به همین دلیل با وجود کاهش شمار شاغلان کشور، طی این دوره تعداد بیکاران و نرخ بیکاری نیز کاهش یافته است. کاهش نرخ مشارکت زنان در بازار کار، گواهی بر این مدعاست. طی دوره مورد بررسی، باوجود افزایش قابل‌توجه سطح تحصیلات زنان، نرخ مشارکت زنان حدود دودرصد کاهش یافته و از ۱۳/۶ به ۱۱/۷تنزل پیدا کرده و این در حالی است که نرخ مشارکت زنان در سال۱۳۸۴ بیش از ۱۷درصد بوده است.

 

بازار کار در ایران

بازار کار در ایران

جمعیت شاغل

جدول شماره ۲ به وضوح نشان می‌دهد که فرصت‌های شغلی در بخش‌های عمده اقتصاد کشور در فاصله تابستان ۱۳۹۲ تا تابستان ۱۳۹۳ به نحو چشم‌گیری کاهش یافته و در نتیجه، رشد اشتغال طی این دوره به منفی سه درصد رسیده است. کاهش حدود ۶۷۰هزار شغل در بنیان‌های مختلف اقتصادی، طی دوره مورد بررسی، به‌دلیل تداوم رکود در فعالیت‌های بنگاه‌های کوچک و متوسط بوده است. هرچند براساس گزارش بانک مرکزی ایران در سه ماهه نخست سال۱۳۹۳ اقتصاد از رکود خارج شده و رشدی معادل ۴/۶ درصد داشته، ولی این رشد عمدتا در اثر افزایش تولید در فعالیت‌های سرمایه‌بر، مانند نفت، پتروشیمی، فلزات اساسی و خودرو، و در بنگاه‌های بزرگ بخش عمومی حاصل شده است و کاهش ظرفیت‌های تولیدی در بنگاه‌های کوچک و متوسط بخش خصوصی، به‌ویژه در فعالیت‌های کاربر، از جمله محصولات چوبی، منسوجات، دخانیات و چرم در سه‌ماهه نخست سال۱۳۹۳ ادامه یافته است. بنابراین کاهش شمار شاغلان در بخش‌های کاربر صنعت کشور ادامه یافته است. رکود عمیق بخش مسکن نیز نقش مهمی در وضعیت نامطلوب بازار کار ایفا می‌کند.

 

نباید از نظر دور داشت که خروج از رکود، بلافاصله با افزایش فرصت‌های شغلی همراه نیست. تجربه کشورهای اروپایی و آمریکا در بحران مالی اخیر نشان می‌دهد که بنگاه‌ها پس از دوران کسادی و رکود، محتاطانه عمل می‌کنند و در آغاز با افزایش ساعات کار شاغلان موجود در بنگاه‌ها میزان تولید را بالا می‌برند و در صورتی که چشم‌انداز رونق، روشن و قطعی باشد، در مراحل بعد به تدریج بر شمار نیروی کار خود می‌افزایند. بنابراین نمی‌توان انتظار داشت رشد ۴/۶ درصدی اقتصاد در سه‌ماهه نخست سال۱۳۹۳، با رشد مثبت اشتغال در همین دوره همراه باشد. از آنجا که در فاصله تابستان ۱۳۹۲ تا تابستان ۱۳۹۳ از شمار بیکاران نیز کاسته شده، می‌توان انتظار داشت بخش اعظم افرادی که شغل خود را از دست داده‌اند، از بازار کار خارج شده باشند. حدود ۴۸درصد از ۶۷۰هزار شغل ازدست‌رفته مربوط به زنان است. بخش بزرگی از این زنان، مدت طولانی در بازار کار باقی نمی‌مانند و به جمعیت غیرفعال «خانه‌دار» اضافه می‌شوند. ۸۳هزارنفر از مجموع ۳۱۹هزار زنی که شغل خود را طی دوره مورد بررسی از دست داده‌اند در بخش کشاورزی کار می‌کرده‌اند. این زنان یا بخشی از کارکنان خانگی بدون‌مزد هستند یا کارگران روزمزدی که در فصل تابستان برای چندهفته‌ای به جمعیت فعال می‌پیوندند. این گروه از زنان به سهولت به بازار کار وارد و از آن خارج می‌شوند. از میان ۳۵۰هزار مردی که در این دوره شغل خود را از دست داده‌اند، بخشی در پی بازنشستگی یا بازخریدشدن به زمره جمعیت غیرفعال وارد شده‌اند ولی گروه بزرگی از آنها احتمالا دانش‌آموزان و دانشجویانی هستند که در صورت از دست دادن شغل، محصل محسوب شده و به جمعیت بیکار اضافه نمی‌شوند. قطعا بخشی از افرادی که کار خود را ازدست‌می‌دهند به جمع بیکاران در جست‌وجوی کار می‌پیوندند ولی آن‌گونه که آمارها نشان می‌دهند، سهم این گروه از کل جمعیتی که شغل خود را از دست داده‌اند، پایین است.

 

اگر تمامی کسانی که شغل خود را از دست داده‌اند (۶۷۰هزارنفر) بیکار به حساب می‌آمدند و در فاصله تابستان۱۳۹۲ تا تابستان۱۳۹۳حدود ۷۰۰هزارنفر (معادل رشد جمعیت بالای ۱۰سال طی همین دوره) به جمعیت فعال کشور اضافه می‌شد، نرخ بیکاری به ۱۴/۶درصد افزایش می‌یافت. بنابراین کاهش نرخ بیکاری صرفا به‌دلیل افزایش‌نیافتن جمعیت فعال بوده و نه ایجاد فرصت‌های شغلی جدید.

بیكاری و ویژگی‌های آن

به رغم ورود شمار زیادی از افراد به بازار كار كه حدود ۸۰۰ هزار نفر برآورد می‌شود اقتصاد قادر نبوده است كه مشاغل كافی برای جذب آنان به بازار كار را فراهم نماید. تقاضا برای نیروی كار از ۵/۱۴ میلیون نفر در سال ۱۳۷۵ به حدود ۱۷ میلیون نفر در سال ۱۳۸۱ رسیده است، در حالی كه در طی همین مدت عرضه نیروی كار از ۱۶ میلیون نفر به ۸/۱۹ میلیون نفر رسیده است. در نتیجه شكاف بین عرضه و تقاضای نیروی كار نرخ بیكاری از ۱/۹ درصد در سال ۱۳۷۵ به حدود ۱۵ درصد در سال ۱۳۸۱ افزایش یافته است. كل شمار بیكاران در سال ۱۳۸۱ حدود ۳ میلیون نفر برآورد گردیده است. به این ترتیب می‌توان گفت كه در حال حاضر بیكاری یكی از مهمترین چالش‌های اقتصاد ایران به شمار می‌رود. مهمترین عواملی كه می‌تواند ماهیت بیكاری را توضیح دهد عبارتند از:

الف) نرخ بالای رشد عرضه نیروی كار كه حاصل انفجار جمعیت در اوائل دهه ۱۳۶۰ بوده است.

ب) بالا رفتن نرخ مشاركت زنان

ج) تغییر در تركیب عرضه نیروی كار در جهت جوانتر شدن ساختار نیروی كار و نیز در جهت نیروی كار تحصیلكرده‌تر. پیش‌بینی می‌شود كه تا سال ۱۳۸۸ هر ساله حدود ۸۰۰ هزار نفر وارد بازار كار شوند و اگر سیاست‌های مناسبی برای ایجاد اشتغال فراهم نشود نرخ بیكاری از سطح فعلی نیز بالاتر رفته و كشور را با مشكلات بیشتر اقتصادی، اجتماعی و سیاسی روبرو خواهد كرد.

توزیع بیكاری بر حسب سن

اكثر بیكاران كشور را جوانان كمتر از ۳۰ سال تشكیل می‌دهند.بررسی‌های آماری نشان می‌دهد كه از كل بیكاران كشور در سال ۱۳۷۵ بیش از ۵۰ درصد در سن ۲۴-۱۵ سال و بیش از ۶۰ درصد در سن ۲۹-۱۵ سال قرار داشته‌اند. در صورتی كه جمعیت زیر ۱۵ سال را نیز در نظر بگیریم جمعاً ۷۰ درصد از كل بیكاران كمتر از ۳۰ سال داشته‌اند و فقط ۳۰ درصد آنان بالاتر از ۳۰ سال بوده‌اند.

توزیع بیكاری‌

بر حسب سطح سواد و تحصیلات بررسی وضع سواد بیكاران طی سال‌های‌ ۷۵-۱۳۵۵ نشان می‌دهد كه میزان بیكاری باسوادان بسیار بیشتر از بیكاری بی‌سوادان است. دلیل اصلی پائین‌تر بودن نرخ بیكاری بی‌سوادان این است كه بی‌سوادان دامنه انتظارات محدودتری دارند و برای كسب هر نوع شغل آمادگی لازم را از خود نشان می‌دهند و در نتیجه نوع كار برای آنان در درجه دوم اهمیت قرار دارد كه این امر نیز به احتمال زیاد به دلیل فقر و نیاز مادی بیشتر آنان است. در مقابل با سوادان هر اندازه كه به مدرك تحصیلی بالاتری دست یابند دامنه توقعات و انتظاراتشان بالاتر رفته و هر شغلی را نمی‌پذیرند و در نتیجه بیكار می‌مانند.

بر اساس آمار سرشماری سال ۱۳۷۵ از كل بیكاران ۴/۹۲ درصد با سواد و ۳/۷ درصد بی‌سواد بوده‌اند، در بین بیكاران باسواد نیز بیشترین سهم مربوط به باسوادان دارای مدرك تحصیلی دیپلم متوسطه بوده است، به طوری كه حدود ۳۰ درصد از كل بیكاران باسواد را فارغ‌التحصیلان متوسطه و پیش‌دانشگاهی تشكیل می‌داده‌اند.

سایر شاخص‌های بازار کار

هرچند نرخ بیکاری شاخص مهمی در شناخت وضعیت بازار کار است، ولی همانگونه که در بالا نیز اشاره شد، مهم‌تر از نرخ بیکاری، رشد اشتغال در کشور است. نتایج حاصل از طرح آمارگیری نیروی کار، به روشنی بیانگر آن است که کاهش نرخ بیکاری در طول یک‌سال (تابستان ۱۳۹۲ تا تابستان۱۳۹۳)، با وجود کاهش شدید فرصت‌های شغلی، ناشی از تنزل جمعیت فعال و نرخ مشارکت بوده است. دو شاخص مهم دیگری که تحولات بازار کار را منعکس می‌کند نرخ رشد مزد واقعی و زمان جست‌وجوی کار است. اگر رشد فرصت‌های شغلی از آهنگ افزایش جمعیت فعال، سریع‌تر باشد، مزد واقعی روندی صعودی پیدا می‌کند و از دوران جست‌وجوی کار کاسته می‌شود. گفتنی است هیچ‌یک از این دو شاخص، تحول مثبتی را در دوره مورد بررسی تجربه نکرده است. رشد حداقل و متوسط مزد واقعی کمتر از نرخ تورم است و دوران جست‌و‌جوی کار، به‌ویژه برای زنان و جوانان، همچنان بسیار طولانی است.

 

اوج‌گیری مشکلات در بازار کار

با توجه به شاخص‌های مختلف بازار کار، به وضوح روشن است که نرخ پایین بیکاری در ایران نشان‌دهنده این نیست که مردم در شرایط شغلی مناسبی به سر می‌برند. شمار کثیر زنان دارای تحصیلات دانشگاهی که ناامید از یافتن شغل از بازار کار خارج شده‌اند و میلیون‌ها خانواده‌ای که با نگرانی به روزهای پایان تحصیل فرزندان خود فکر می‌کنند از یک‌سو و بیکاری گسترده یا مشاغل نامطمئن جوانان، همه‌و‌همه نشان‌دهنده وجود بحران در بازار کار ایران است. بسیاری از شاغلان دارای مدرک کارشناسی‌ارشد، اگر خوش‌شانس باشند، مزدی حول‌وحوش حداقل قانونی دریافت می‌کنند و غالبا از بیمه تامین‌اجتماعی هم محرومند. بخش بزرگی از موسسات خصوصی و نیمه‌دولتی آموزش عالی با مزد و حقوقی کمتر از کارگران ساختمانی، از خدمات این نیروی کار تحصیلکرده، به‌صورت حق‌التدریس بهره‌مند می‌شوند.

 

بی‌تردید بحران در بازار کار، در افزایش نارضایتی، کاهش ازدواج، کاهش شمار فرزندان، افزایش خشونت، اعتیاد، خودکشی، طلاق و انواع مختلف آسیب‌های اجتماعی موثر بوده است. به‌گفته وزیر اقتصاد یوگسلاوی سابق: هرچند اقتصاددانان جامعه‌شناس نیستند، ولی آسیب‌های اجتماعی زنگ خطر را برای اقتصاددانان نیز به صدا درمی‌آورد.

 

نتیجه گیری و پیشنهاد

بررسی شاخص هایی چون نرخ مشارکت و نرخ بیکاری همگی نشان از اوضاع نابسامان اشتغال در کشور دارد. در این میان نرخ بیکاری جوانان بسیار نگران کننده است. به دلیل اینکه جوانان در سن تشکیل خانواده قرار دارند و اشتغال آنان پیش نیازی برای ازدواج به حساب می آید، بنابراین لازم است به اشتغال جوانان توجه ویژه ای شود تا از تبعات منفی بیکاری جوانان همچون افزایش بزه کاری اجتناب کرد. به تعبیر مارکس این ارتش ذخیره بیکار می تواند تبعات نابسامانی برای هر نظام سیاسی، اقتصادی و اجتماعی داشته باشد.

نکته تاسفبار در بیکاری جوانان، بیکاری اقشار تحصیلکرده کشور است که منجر به گسترش حس ناامیدی و یأس در دانشجویان کشور نیز شده است. بیکاری در مقاطع تحصیلات تکمیلی همچون کارشناسی ارشد و دکترا نیز منجر به شدت گرفتن پدیده فرار مغزها در کشور و خروج سرمایه های انسانی ارزشمند از کشور شده است. بیکاری در مقاطع تحصیلات تکمیلی تبعات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی به مراتب خطرناک تری نسبت به بیکاری اقشار با تحصیلات پایین تر دارد.

 

با توجه به موارد مطرح شده در مقاله حاضر، پیشنهادهایی به شرح زیر برای تسهیل در فرآیند ایجاد اشتغال مطرح می شود:

 

۱. رفع موانع قانونی کار و تولید ملی: اصلاح قانون کار، تقویت حقوق مالکیت مادی و معنوی، اصلاح قوانین پولی و بانکی در راستای صیانت از کار و تولید ملی، وضع قوانینی در خصوص انضباط مالی دولت و اصلاح قوانین مالیاتی و گمرکی در راستای تقویت تولید ملی ازجمله این موارد هستند.

 

۲. حمایت واقعی از نخبگان و دانشمندان ایرانی در راستای حفظ سرمایه های انسانی در کشور: در این راستا با ایجاد و گسترش پژوهشگاه های علمی و و ایجاد حلقه ارتباطی بین صنعت و پژوهشگاه های علمی می توان از یکسو هم شاهد پیشرفت تکنولوژی بومی در صنایع کشور بود و هم از سوی دیگر منجر به حفظ نخبگان علمی کشور و ایجاد تحرک علمی در کشور شود.

 

۳. اجرای صحیح اصل ۴۴ قانون اساسی و کوچک سازی حجم دولت در اقتصاد: واگذاری بنگاه های دولتی به بخش خصوصی می تواند موجبات افزایش کارآیی اقتصادی و تخصیص بهینه منابع را فراهم کند. دولت در اقتصاد ایران بیش از اندازه مطلوب خود در اقتصاد فعالیت می کند و این پدیده منجر به تضعیف بخش خصوصی در کشور شده است. با تقویت بخش خصوصی و ایجاد فضای رقابتی در کشور می توانیم شاهد شکوفایی تولید و اشتغال در اقتصاد کشور باشیم.

 

۴. توسعه صنعت گردشگری: صنعت گردشگری در کشور از ظرفیت های بزرگی برای اشتغال زایی برخوردار است که لازم است در جهت برطرف نمودن موانع توسعه این صنعت در کشور گام برداشت. از جمله موانع توسعه این صنعت، می توان به موانع فرهنگی برای ورود گردشگران خارجی، عدم زیرساخت های مناسب در مناطق توریستی کشور و عدم تبلیغات هدفمند و برنامه ریزی شده اشاره کرد. ضمن آنکه روابط سیاسی مناسب و تنش زدا یکی از گام های اساسی جذب گردشگر محسوب می شود.

منابع :

سایت www.aftabir.com

سایت www.vista.ir

سایت www.banki.ir

روزنامه شرق/ زهرا کریمی؛ عضو هیات علمی دانشگاه مازندران

دكتر غلامعلی فرجادی؛‌ عضو هیأت علمی مؤسسه آموزش و پژوهش‌

 

تحقیق درمورد بررسی بازار کار در ایران(مطالب بالا)

را با فرمت ورد word از لینک زیر دانلود نمایید :

 


 

نام فایل : تحقیق درمورد بررسی بازار کار در ایران با عکس ،منابع ،فهرست ،صفحه مشخصات و عنوان و بسم الله  (تحقیق آماده پرینت)

فرمت فایل دانلودی :  doc

تعداد صفحات : ۱۱

حجم فایل : ۳۰۵ کیلوبایت

قیمت : ۸۰۰ تومان

دانلود پس از پرداخت از لینک زیر

توجه : لطفا آدرس ایمیل را به درستی وارد نمایید

RIAL 8,000 – خرید

 

کافی نت سایه روشن یزد

 

 

در cloob.com به اشتراک بگذارید داغ کن - کلوب دات کام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × 4 =